مصطفى النوراني الاردبيلي

610

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

40 گرم كاكل ذرت را در يك ليتر آب دم كنيد ، روزى 5 بار و هر وقت يك استكان آب صاف آن را بخوريد براى كبد و كيسه صفرا و دفع ادرار و غيره مفيد است . « 4 » انگليسى : maize indian corn فرانسه : mais ble turc در امريكاى جنوبى و جزاير هند روئيده مىشود نوعى بيابانى است كه آن را ذرت مكه مىگويند لكن ذرت مكه يا خندروس كه مسلمين در بابت آن كتابها نوشته‌اند در اصل sorghum vulghre يا great millet است . آن را در شمال هند جوار و در مدرس شولام مىگويند و اعراب آن را ذرة خزان و ذرت شامى مىگويند . از مطالعه كتب چينى معلوم مىگردد كه ذرت در قرن شانزدهم در چين كاشته شده و بعدها به صورت تجارتى از اروپا معرفى شده در اروپا ذرت تركيه از همه بهتر است فعلا در نواحى گرمسير كاشته مىشود مسلمين خواص آن را مانند جاورس مىشناسند و آن را حل كننده ، قابض ، غذا دهنده و غذاى خوبى براى مسلولين و افرادى كه استرخاء روده دارند در اروپا از آن غذايى به نام خوراك ذرت polenta ( maiz meal ( تهيه كرده و به كودكان و اشخاص ناتوان مىدهند maiz floor maizena . عربى : حنطه رومى ، شعير رومى ، خندروس . فارسى : ذرت مكه ، گندم مكه . هندى : مكئى ، مكا ، ئرى جوار ، جوارى بزرگ . سانسكريت : مكاى ، هامكالى ، كتج ، كاندج ، شكهالوهى . غله معروفى است روى غلاف آن تارهايى دارد و نيز بر سر بوته آن گل مىرويد و آن را در هندى هرنا مىگويند . « 1 » در يونان از كاكل ذرت جوشانده‌اى تهيه كرده براى امراض مثانه و بول استفاده مىشود و اخيرا در امريكا استعمال شده و از آن عصاره غليظى تهيه كرده و به معرض فروش گذاشته‌اند و براى امراض بول و مثانه از آن استفاده مىكنند .

--> ( 4 ) - همان ، ص 222 . ( 1 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 253 .